ध्यायतो विषयान्पुंसः सङ्गस्तेषूपजायते ।सङ्गात्संजायते कामः कामात्क्रोधोऽभिजायते ॥
dhyāyato viṣayānpuṃsaḥ saṅgasteṣūpajāyate |saṅgātsaṃjāyate kāmaḥ kāmātkrodho'bhijāyate ||
जब मनुष्य विषयों के बारे में सोचता रहता है, तो उनसे लगाव पैदा होता है। लगाव से इच्छा जन्म लेती है, और इच्छा से क्रोध पैदा होता है।