भगवद्गीता · अध्याय 1, श्लोक 47
धनुष्य टाकून बसलेल्या अर्जुनाचे शेवटचे दृश्य. हाच तो संकटाचा क्षण आहे ज्याचे उत्तर संपूर्ण गीता देते.
या परंपरेतील विद्वानांचे परीक्षण बाकी आहे. मूळ ग्रंथ सार्वजनिक (पब्लिक डोमेन) आहेत; सोपे अर्थ आणि टिपा IndiaDigital ने लिहिल्या आहेत आणि त्यांची तपासणी सुरू आहे. आम्ही प्रत्येक परंपरेची शिकवण तिच्याच शब्दांत सांगतो आणि कोणत्याही धर्माला उच्च-नीच ठरवत नाही. दुरुस्ती कळवा
एवमुक्त्वार्जुनः संख्ये रथोपस्थ उपाविशत् ।विसृज्य सशरं चापं शोकसंविग्नमानसः ॥
evamuktvārjunaḥ saṃkhye rathopastha upāviśat |visṛjya saśaraṃ cāpaṃ śokasaṃvignamānasaḥ ||
संजय म्हणाला: रणभूमीवर असे बोलून अर्जुनाने धनुष्य आणि बाण टाकून दिले आणि तो रथात बसला, त्याचे मन शोकाने व्याकुळ झाले होते.
Sanjaya said: Having said this on the battlefield, Arjuna threw aside his bow and arrows and sat down in the chariot, his mind overwhelmed by sorrow.
संजय ने कहा: युद्धभूमि में ऐसा कहकर अर्जुन धनुष और बाण छोड़कर रथ में बैठ गए, उनका मन शोक से व्याकुल था।
संस्कृतमध्ये शब्दांच्या टोकावरील ध्वनी जुळतात (संधी), त्यामुळे ओळ एकाच लांब शब्दासारखी दिसते. प्रत्येक शब्द आणि त्याचा अर्थ पाहण्यासाठी वेगळे करा.
एवमुक्त्वार्जुनः संख्ये रथोपस्थ उपाविशत् ।विसृज्य सशरं चापं शोकसंविग्नमानसः ॥
प्रत्येक परंपरेतील लोकांच्या दुरुस्त्यांचे स्वागत आहे: support@indiadigital.org. शेवटची तपासणी: .