भगवद्गीता · अध्याय 17, श्लोक 15
वाणीचा एक व्यावहारिक नियम जो शाळांत आणि घरांत अनेकदा सांगितला जातो: जे सत्य, प्रिय आणि हितकारक आहे आणि कोणाला दुखवत नाही, तेच बोलावे.
या परंपरेतील विद्वानांचे परीक्षण बाकी आहे. मूळ ग्रंथ सार्वजनिक (पब्लिक डोमेन) आहेत; सोपे अर्थ आणि टिपा IndiaDigital ने लिहिल्या आहेत आणि त्यांची तपासणी सुरू आहे. आम्ही प्रत्येक परंपरेची शिकवण तिच्याच शब्दांत सांगतो आणि कोणत्याही धर्माला उच्च-नीच ठरवत नाही. दुरुस्ती कळवा
अनुद्वेगकरं वाक्यं सत्यं प्रियहितं च यत् ।स्वाध्यायाभ्यसनं चैव वाङ्मयं तप उच्यते ॥
anudvegakaraṃ vākyaṃ satyaṃ priyahitaṃ ca yat |svādhyāyābhyasanaṃ caiva vāṅmayaṃ tapa ucyate ||
जी वाणी कोणाला दुखवत नाही, जी सत्य, प्रिय आणि हितकारक असते, आणि नियमाने स्वाध्याय करणे: याला वाणीचे तप म्हणतात.
Speech that does not upset others, that is true, pleasant and helpful, together with the regular practice of studying scripture: this is called austerity of speech.
जो वाणी किसी को दुखी न करे, जो सच्ची, प्रिय और हितकारी हो, और नियम से शास्त्रों का पाठ करना: यह वाणी का तप कहलाता है।
संस्कृतमध्ये शब्दांच्या टोकावरील ध्वनी जुळतात (संधी), त्यामुळे ओळ एकाच लांब शब्दासारखी दिसते. प्रत्येक शब्द आणि त्याचा अर्थ पाहण्यासाठी वेगळे करा.
अनुद्वेगकरं वाक्यं सत्यं प्रियहितं च यत् ।स्वाध्यायाभ्यसनं चैव वाङ्मयं तप उच्यते ॥
देवद्विजगुरुप्राज्ञपूजनं शौचमार्जवम् ।
देव, द्विज, गुरू आणि ज्ञानी यांचा आदर, शुचिता, सरळपणा, ब्रह्मचर्य आणि अहिंसा: याला शारीरिक तप म्हणतात.
17.16मनः प्रसादः सौम्यत्वं मौनमात्मविनिग्रहः ।
मनाची प्रसन्नता, सौम्यता, मौन, आत्मसंयम आणि भावनांची शुद्धी: याला मानसिक तप म्हणतात.
त्रिविध श्रद्धेच्या विभागाचा योग
प्रत्येक परंपरेतील लोकांच्या दुरुस्त्यांचे स्वागत आहे: support@indiadigital.org. शेवटची तपासणी: .