भगवद्गीता · अध्याय 17, श्लोक 20
सर्वोत्तम दानाचे गीतेतील वर्णन: मोकळ्या मनाने, परतफेड करू न शकणाऱ्याला, योग्य वेळी आणि स्थळी, योग्य व्यक्तीला.
या परंपरेतील विद्वानांचे परीक्षण बाकी आहे. मूळ ग्रंथ सार्वजनिक (पब्लिक डोमेन) आहेत; सोपे अर्थ आणि टिपा IndiaDigital ने लिहिल्या आहेत आणि त्यांची तपासणी सुरू आहे. आम्ही प्रत्येक परंपरेची शिकवण तिच्याच शब्दांत सांगतो आणि कोणत्याही धर्माला उच्च-नीच ठरवत नाही. दुरुस्ती कळवा
दातव्यमिति यद्दानं दीयतेऽनुपकारिणे ।देशे काले च पात्रे च तद्दानं सात्त्विकं स्मृतम् ॥
dātavyamiti yaddānaṃ dīyate'nupakāriṇe |deśe kāle ca pātre ca taddānaṃ sāttvikaṃ smṛtam ||
जे दान देणे योग्य आहे म्हणूनच, उपकाराची परतफेड करू न शकणाऱ्याला, योग्य स्थळी, योग्य वेळी आणि योग्य पात्राला दिले जाते, ते सात्त्विक मानले आहे.
A gift given simply because it is right to give, to someone who cannot return the favour, at the proper place and time and to a worthy person, is considered sattvic.
जो दान केवल यह मानकर दिया जाए कि देना उचित है, ऐसे व्यक्ति को जो बदले में कुछ न कर सके, सही स्थान, सही समय और योग्य पात्र को, वह सात्त्विक माना गया है।
संस्कृतमध्ये शब्दांच्या टोकावरील ध्वनी जुळतात (संधी), त्यामुळे ओळ एकाच लांब शब्दासारखी दिसते. प्रत्येक शब्द आणि त्याचा अर्थ पाहण्यासाठी वेगळे करा.
दातव्यमिति यद्दानं दीयतेऽनुपकारिणे ।देशे काले च पात्रे च तद्दानं सात्त्विकं स्मृतम् ॥
मूढग्राहेणात्मनो यत्पीडया क्रियते तपः ।
जे तप मूर्ख हट्टाने, स्वतःला पीडा देऊन, किंवा दुसऱ्याचे नुकसान करण्यासाठी केले जाते, त्याला तामस म्हणतात.
17.21यत्तु प्रत्युपकारार्थं फलमुद्दिश्य वा पुनः ।
पण जे दान परतफेडीच्या अपेक्षेने, किंवा फळाचा हेतू ठेवून, किंवा नाखुशीने दिले जाते, ते राजस मानले आहे.
त्रिविध श्रद्धेच्या विभागाचा योग
प्रत्येक परंपरेतील लोकांच्या दुरुस्त्यांचे स्वागत आहे: support@indiadigital.org. शेवटची तपासणी: .