भगवद्गीता · अध्याय 2, श्लोक 47
कदाचित गीतेतील सर्वाधिक उद्धृत श्लोक: आपले काम कर, पण त्याचे फळ हे आपले ध्येय करू नकोस.
या परंपरेतील विद्वानांचे परीक्षण बाकी आहे. मूळ ग्रंथ सार्वजनिक (पब्लिक डोमेन) आहेत; सोपे अर्थ आणि टिपा IndiaDigital ने लिहिल्या आहेत आणि त्यांची तपासणी सुरू आहे. आम्ही प्रत्येक परंपरेची शिकवण तिच्याच शब्दांत सांगतो आणि कोणत्याही धर्माला उच्च-नीच ठरवत नाही. दुरुस्ती कळवा
कर्मण्येवाधिकारस्ते मा फलेषु कदाचन ।मा कर्मफलहेतुर्भूर्मा ते सङ्गोऽस्त्वकर्मणि ॥
karmaṇyevādhikāraste mā phaleṣu kadācana |mā karmaphalaheturbhūrmā te saṅgo'stvakarmaṇi ||
तुझा अधिकार फक्त कर्म करण्यावर आहे, त्याच्या फळावर कधीच नाही. कर्मफळ हा तुझा हेतू होऊ नये, आणि कर्म न करण्याचीही तुला आसक्ती नसावी.
You have a right to your actions alone, never to their results. Do not let the fruits of action be your motive, and do not become attached to doing nothing.
तुम्हारा अधिकार केवल कर्म करने में है, उसके फल में कभी नहीं। कर्म का फल तुम्हारा उद्देश्य न बने, और कर्म न करने से भी तुम्हारा लगाव न हो।
संस्कृतमध्ये शब्दांच्या टोकावरील ध्वनी जुळतात (संधी), त्यामुळे ओळ एकाच लांब शब्दासारखी दिसते. प्रत्येक शब्द आणि त्याचा अर्थ पाहण्यासाठी वेगळे करा.
कर्मण्येवाधिकारस्ते मा फलेषु कदाचन ।मा कर्मफलहेतुर्भूर्मा ते सङ्गोऽस्त्वकर्मणि ॥
यावानर्थ उदपाने सर्वतः संप्लुतोदके ।
चोहीकडे पाणीच पाणी असताना छोट्या विहिरीचा जेवढा उपयोग, तेवढाच खरे ज्ञान झालेल्या ब्राह्मणाला सर्व वेदांचा उपयोग उरतो.
2.48योगस्थः कुरु कर्माणि सङ्गं त्यक्त्वा धनंजय ।
हे धनंजया, योगात स्थिर राहून, आसक्ती सोडून आणि यश-अपयशात सम राहून कर्म कर. मनाच्या या समत्वालाच योग म्हणतात.
सांख्ययोग
प्रत्येक परंपरेतील लोकांच्या दुरुस्त्यांचे स्वागत आहे: support@indiadigital.org. शेवटची तपासणी: .