प्रत्येक गोष्टीची वेळ

לַכֹּל זְמָן וְעֵת לְכָל־חֵפֶץ תַּחַת הַשָּׁמָיִם׃

प्रत्येक गोष्टीला एक ऋतू असतो, आणि आकाशाखालच्या प्रत्येक कार्यासाठी एक वेळ असते.

JPS 1917: To every thing there is a season, and a time to every purpose under the heaven:

עֵת לָלֶדֶת וְעֵת לָמוּת עֵת לָטַעַת וְעֵת לַעֲקוֹר נָטוּעַ׃

जन्माची वेळ आणि मरणाची वेळ; लावण्याची वेळ आणि लावलेले उपटण्याची वेळ;

JPS 1917: A time to be born, and a time to die; A time to plant, and a time to pluck up that which is planted;

עֵת לַהֲרוֹג וְעֵת לִרְפּוֹא עֵת לִפְרוֹץ וְעֵת לִבְנוֹת׃

मारण्याची वेळ आणि बरे करण्याची वेळ; पाडण्याची वेळ आणि बांधण्याची वेळ;

JPS 1917: A time to kill, and a time to heal; A time to break down, and a time to build up;

עֵת לִבְכּוֹת וְעֵת לִשְׂחוֹק עֵת סְפוֹד וְעֵת רְקוֹד׃

रडण्याची वेळ आणि हसण्याची वेळ; शोक करण्याची वेळ आणि नाचण्याची वेळ;

JPS 1917: A time to weep, and a time to laugh; A time to mourn, and a time to dance;

עֵת לְהַשְׁלִיךְ אֲבָנִים וְעֵת כְּנוֹס אֲבָנִים עֵת לַחֲבוֹק וְעֵת לִרְחֹק מֵחַבֵּק׃

दगड फेकण्याची वेळ आणि दगड गोळा करण्याची वेळ; आलिंगनाची वेळ आणि आलिंगनापासून दूर राहण्याची वेळ;

JPS 1917: A time to cast away stones, and a time to gather stones together; A time to embrace, and a time to refrain from embracing;

עֵת לְבַקֵּשׁ וְעֵת לְאַבֵּד עֵת לִשְׁמוֹר וְעֵת לְהַשְׁלִיךְ׃

शोधण्याची वेळ आणि गमावण्याची वेळ; जपून ठेवण्याची वेळ आणि टाकून देण्याची वेळ;

JPS 1917: A time to seek, and a time to lose; A time to keep, and a time to cast away;

עֵת לִקְרוֹעַ וְעֵת לִתְפּוֹר עֵת לַחֲשׁוֹת וְעֵת לְדַבֵּר׃

फाडण्याची वेळ आणि शिवण्याची वेळ; गप्प राहण्याची वेळ आणि बोलण्याची वेळ;

JPS 1917: A time to rend, and a time to sew; A time to keep silence, and a time to speak;

עֵת לֶאֱהֹב וְעֵת לִשְׂנֹא עֵת מִלְחָמָה וְעֵת שָׁלוֹם׃

प्रेमाची वेळ आणि द्वेषाची वेळ; युद्धाची वेळ आणि शांतीची वेळ.

JPS 1917: A time to love, and a time to hate; A time for war, and a time for peace.

מַה־יִּתְרוֹן הָעוֹשֶׂה בַּאֲשֶׁר הוּא עָמֵל׃

कष्ट करणाऱ्याला आपल्या कष्टांतून काय लाभ होतो?

JPS 1917: What profit hath he that worketh in that he laboureth?

רָאִיתִי אֶת־הָעִנְיָן אֲשֶׁר נָתַן אֱלֹהִים לִבְנֵי הָאָדָם לַעֲנוֹת בּוֹ׃

परमेश्वराने माणसांना ज्यात गुंतून राहण्यासाठी दिलेले काम मी पाहिले आहे.

JPS 1917: I have seen the task which God hath given to the sons of men to be exercised therewith.

אֶת־הַכֹּל עָשָׂה יָפֶה בְעִתּוֹ גַּם אֶת־הָעֹלָם נָתַן בְּלִבָּם מִבְּלִי אֲשֶׁר לֹא־יִמְצָא הָאָדָם אֶת־הַמַּעֲשֶׂה אֲשֶׁר־עָשָׂה הָאֱלֹהִים מֵרֹאשׁ וְעַד־סוֹף׃

त्याने प्रत्येक गोष्ट तिच्या वेळी सुंदर केली आहे; त्याने माणसांच्या मनात जगाची (किंवा अनंततेची) जाणीवही ठेवली आहे, तरीही परमेश्वराचे कार्य माणूस आरंभापासून शेवटपर्यंत समजू शकत नाही.

JPS 1917: He hath made every thing beautiful in its time; also He hath set the world in their heart, yet so that man cannot find out the work that God hath done from the beginning even to the end.

יָדַעְתִּי כִּי אֵין טוֹב בָּם כִּי אִם־לִשְׂמוֹחַ וְלַעֲשׂוֹת טוֹב בְּחַיָּיו׃

मला माहीत आहे की आयुष्यभर आनंदी राहणे आणि सुख अनुभवणे यापेक्षा त्यांच्यासाठी काहीही चांगले नाही.

JPS 1917: I know that there is nothing better for them, than to rejoice, and to get pleasure so long as they live.

וְגַם כָּל־הָאָדָם שֶׁיֹּאכַל וְשָׁתָה וְרָאָה טוֹב בְּכָל־עֲמָלוֹ מַתַּת אֱלֹהִים הִיא׃

आणि प्रत्येक माणसाने खावे, प्यावे आणि आपल्या सर्व कष्टांत सुख अनुभवावे, ही परमेश्वराची देणगी आहे.

JPS 1917: But also that every man should eat and drink, and enjoy pleasure for all his labour, is the gift of God.

יָדַעְתִּי כִּי כָּל־אֲשֶׁר יַעֲשֶׂה הָאֱלֹהִים הוּא יִהְיֶה לְעוֹלָם עָלָיו אֵין לְהוֹסִיף וּמִמֶּנּוּ אֵין לִגְרֹעַ וְהָאֱלֹהִים עָשָׂה שֶׁיִּרְאוּ מִלְּפָנָיו׃

मला माहीत आहे की परमेश्वर जे काही करतो ते सदैव टिकते; त्यात काही वाढवता येत नाही की कमी करता येत नाही; माणसांनी त्याचे भय बाळगावे म्हणून परमेश्वराने असे केले आहे.

JPS 1917: I know that, whatsoever God doeth, it shall be for ever; nothing can be added to it, nor any thing taken from it; and God hath so made it, that men should fear before Him.

מַה־שֶּׁהָיָה כְּבָר הוּא וַאֲשֶׁר לִהְיוֹת כְּבָר הָיָה וְהָאֱלֹהִים יְבַקֵּשׁ אֶת־נִרְדָּף׃

जे आहे ते फार पूर्वीच होऊन गेले आहे, आणि जे होणार आहे तेही होऊन गेले आहे; आणि ज्याचा पाठलाग होतो त्याची परमेश्वर दखल घेतो.

JPS 1917: That which is hath been long ago, and that which is to be hath already been; and God seeketh that which is pursued.

וְעוֹד רָאִיתִי תַּחַת הַשָּׁמֶשׁ מְקוֹם הַמִּשְׁפָּט שָׁמָּה הָרֶשַׁע וּמְקוֹם הַצֶּדֶק שָׁמָּה הָרָשַׁע׃

पुढे मी सूर्याखाली पाहिले की न्यायाच्या ठिकाणी दुष्टता आहे, आणि नीतीच्या ठिकाणीही दुष्टता आहे.

JPS 1917: And moreover I saw under the sun, in the place of justice, that wickedness was there; and in the place of righteousness, that wickedness was there.

אָמַרְתִּי אֲנִי בְּלִבִּי אֶת־הַצַּדִּיק וְאֶת־הָרָשָׁע יִשְׁפֹּט הָאֱלֹהִים כִּי־עֵת לְכָל־חֵפֶץ וְעַל כָּל־הַמַּעֲשֶׂה שָׁם׃

मी मनात म्हणालो: परमेश्वर नीतिमान आणि दुष्ट दोघांचा न्याय करील, कारण प्रत्येक हेतूची आणि प्रत्येक कार्याची एक वेळ असते.

JPS 1917: I said in my heart: ‘The righteous and the wicked God will judge; for there is a time there for every purpose and for every work.’

אָמַרְתִּי אֲנִי בְּלִבִּי עַל־דִּבְרַת בְּנֵי הָאָדָם לְבָרָם הָאֱלֹהִים וְלִרְאוֹת שְׁהֶם־בְּהֵמָה הֵמָּה לָהֶם׃

मी मनात म्हणालो: हे माणसांमुळे आहे, म्हणजे परमेश्वर त्यांची पारख करील आणि ते स्वतः पशूंसारखेच आहेत हे त्यांना दिसेल.

JPS 1917: I said in my heart: ‘It is because of the sons of men, that God may sift them, and that they may see that they themselves are but as beasts.’

כִּי מִקְרֶה בְנֵי־הָאָדָם וּמִקְרֶה הַבְּהֵמָה וּמִקְרֶה אֶחָד לָהֶם כְּמוֹת זֶה כֵּן מוֹת זֶה וְרוּחַ אֶחָד לַכֹּל וּמוֹתַר הָאָדָם מִן־הַבְּהֵמָה אָיִן כִּי הַכֹּל הָבֶל׃

माणसांवर जे बेतते तेच पशूंवर बेतते; जसा एक मरतो तसाच दुसरा; सर्वांचा श्वास एकच आहे, माणूस पशूपेक्षा श्रेष्ठ नाही, कारण सर्व काही वाफेसारखे क्षणिक (व्यर्थ) आहे.

JPS 1917: For that which befalleth the sons of men befalleth beasts; even one thing befalleth them; as the one dieth, so dieth the other; yea, they have all one breath; so that man hath no pre-eminence above a beast; for all is vanity.

הַכֹּל הוֹלֵךְ אֶל־מָקוֹם אֶחָד הַכֹּל הָיָה מִן־הֶעָפָר וְהַכֹּל שָׁב אֶל־הֶעָפָר׃

सर्व एकाच ठिकाणी जातात; सर्व मातीपासून आहेत आणि सर्व पुन्हा मातीत मिळतात.

JPS 1917: All go unto one place; all are of the dust, and all return to dust.

מִי יוֹדֵעַ רוּחַ בְּנֵי הָאָדָם הָעֹלָה הִיא לְמָעְלָה וְרוּחַ הַבְּהֵמָה הַיֹּרֶדֶת הִיא לְמַטָּה לָאָרֶץ׃

माणसाचा आत्मा वर जातो आणि पशूचा आत्मा खाली जमिनीत जातो, हे कोण जाणतो?

JPS 1917: Who knoweth the spirit of man whether it goeth upward, and the spirit of the beast whether it goeth downward to the earth?

וְרָאִיתִי כִּי אֵין טוֹב מֵאֲשֶׁר יִשְׂמַח הָאָדָם בְּמַעֲשָׂיו כִּי־הוּא חֶלְקוֹ כִּי מִי יְבִיאֶנּוּ לִרְאוֹת בְּמֶה שֶׁיִּהְיֶה אַחֲרָיו׃

म्हणून मी पाहिले की माणसाने आपल्या कामात आनंद मानावा यापेक्षा चांगले काही नाही, कारण तोच त्याचा वाटा आहे; त्याच्यानंतर काय होईल हे त्याला कोण दाखवू शकेल?

JPS 1917: Wherefore I perceived that there is nothing better, than that a man should rejoice in his works; for that is his portion; for who shall bring him to see what shall be after him?