तोरा आणि पिरकेई अवोत

तोरा आणि तनाखबद्दल

तोरा, म्हणजे मोशेची पाच पुस्तके (बेरेशीत, शेमोत, वयिक्रा, बमिदबार आणि दवारीम), ज्यू जीवनाच्या आणि अभ्यासाच्या केंद्रस्थानी आहे. नवीईम (संदेष्ट्यांची पुस्तके) आणि केतुवीम (इतर लेखन) यांच्यासह ती तनाख, म्हणजे हिब्रू बायबल, बनवते; 'तनाख' हे नाव या तीन भागांच्या पहिल्या अक्षरांपासून बनले आहे. ज्यू लोक मानतात की लिखित तोरेसोबत एक मौखिक तोराही दिली गेली, ही अर्थ लावण्याची जिवंत परंपरा पुढे मिश्नामध्ये (सुमारे इसवी सन 200) लिहिली गेली आणि तलमूदमध्ये सविस्तर चर्चिली गेली. सिनेगॉगमध्ये (प्रार्थनागृहात) तोरा हाताने लिहिलेल्या गुंडाळीतून (सेफर तोरा) साप्ताहिक भागांत मोठ्याने वाचली जाते, म्हणजे संपूर्ण तोरा एका वर्षात पूर्ण होते; हे चक्र सिमहत तोरा सणाला पूर्ण होऊन पुन्हा सुरू होते. हिब्रू बायबलचा मोठा भाग ख्रिस्ती धर्मग्रंथांतही आहे, जेथे त्याला जुना करार (ओल्ड टेस्टामेंट) म्हणतात. भारतात बेने इस्राएल, कोचीनचे ज्यू आणि बगदादी ज्यू समुदायांनी शतकानुशतके हे पाठ जिवंत ठेवले आहेत.

तनाखमधील वाचन

पिरकेई अवोत: पूर्वजांची नैतिक शिकवण

पिरकेई अवोत, म्हणजे 'पूर्वजांचे (गुरूंचे) अध्याय', हा मिश्नामधील एक ग्रंथ आहे; मिश्ना हा ज्यू मौखिक शिकवणीचा संग्रह असून तो सुमारे इसवी सन 200 मध्ये रब्बी यहूदा हनासी यांच्या नेतृत्वाखाली संकलित झाला. यात कायद्याऐवजी ज्ञानी गुरूंची नैतिक वचने आहेत, आणि त्याची सुरुवात सीनायवरील मोशेपासून चालत आलेल्या परंपरेच्या साखळीने होते. अनेक ज्यू लोक पेसह आणि शावुओत यांच्या दरम्यानच्या आठवड्यांत, आणि अनेक समुदायांत संपूर्ण उन्हाळाभर, प्रत्येक शब्बाथच्या दुपारी एक अध्याय अभ्यासतात.

छोटी प्रश्नमंजूषा